อามะ (ama) แปลว่า "หญิงแห่งท้องทะเล" ในชุมชนชายฝั่งรอบโทบะและชิมะ จังหวัดมิเอะ ผู้หญิงดำน้ำเก็บเป๋าฮื้อ หอยทะเล และสาหร่ายด้วยลมหายใจเดียวมาราว 2,000 ปีแล้ว มีการกล่าวถึงอามะตั้งแต่ในรวมบทกวีญี่ปุ่นโบราณ มันโยชู ราวศตวรรษที่ 8
ทำไมเป็นผู้หญิง
ทั้งในญี่ปุ่นและที่เชจู การดำน้ำเป็นงานของผู้หญิงมาแต่เดิม คำอธิบายที่พบบ่อยคือโดยเฉลี่ยผู้หญิงมีไขมันใต้ผิวหนังมากกว่าเล็กน้อย ซึ่งช่วยเก็บความอบอุ่นในน้ำเย็นได้ดีกว่า แต่การแบ่งงานในชุมชนประมงที่ผู้ชายดูแลเรือก็น่าจะสำคัญไม่แพ้กัน
สำหรับผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์บ้าง: อีเมลหนึ่งฉบับทุกเช้านาน 14 วัน ไม่มีเป้าเวลา ห้ามทำในน้ำ
ไม่ใช้อุปกรณ์
แต่เดิมอามะดำน้ำในเสื้อผ้าฝ้ายสีขาว ซึ่งตามความเชื่อพื้นบ้านช่วยป้องกันฉลาม ชุดดำน้ำเพิ่งเข้ามาราวทศวรรษ 1970 หลายคนกลั้นหายใจราว 1 นาทีต่อการดำหนึ่งครั้ง และดำหลายครั้งติดต่อกันตลอดช่วงทำงาน โดยมีช่วงพักอย่างสงบที่ผิวน้ำ
เหมือนแฮนย็อ อามะหลายคนทำเสียงผิวปากเมื่อหายใจออกที่ผิวน้ำ เรียกว่า อิโซบุเอะ (isobue) หรือ "ขลุ่ยแห่งท้องทะเล"
ไข่มุก
ต้นทศวรรษ 1900 อามะได้รับบทบาทใหม่ Kokichi Mikimoto เริ่มเพาะเลี้ยงไข่มุกที่โทบะ และอามะดำน้ำไปเก็บและดูแลหอยนางรม เกาะไข่มุกมิกิโมโตะที่โทบะยังคงมีการแสดงของอามะให้ผู้มาเยือนชมอยู่
ประเพณีในปัจจุบัน
ครั้งหนึ่งในพื้นที่นี้มีอามะหลายพันคน ทุกวันนี้เหลือไม่กี่ร้อยคน และอายุเฉลี่ยค่อนข้างสูง ชุมชนท้องถิ่นพยายามรักษาประเพณีนี้ไว้ และอามะได้รับการยอมรับเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติของญี่ปุ่น ที่โอซัตสึ คุณสามารถไปเยี่ยมกระท่อมของอามะ ลิ้มรสอาหารทะเลย่าง และฟังเรื่องราวของพวกเธอได้
ภาพด้านบน: การแสดงของอามะที่ชิมะ (ดูเครดิตภาพ) บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป และไม่สามารถใช้แทนคำแนะนำทางการแพทย์ได้